Profesor Jan Kielanowski. Akademik jako opozycjonista (cz. 1, lata 1969–1977)

Abstrakt

W artykule przedstawiony został polityczny życiorys prof. Jana Kielanowskiego (1910–1989) w latach 1969–1977. Kielanowski był wybitnym polskim zootechnikiem i opozycyjnym działaczem politycznym w rządzonej autokratycznie komunistycznej Polsce. Był on rzadkim przykładem człowieka łączącego w sobie cechy naukowca, artysty, pisarza i działacza politycznego, a także praktykującego katolika i równocześnie wolnomyśliciela (masona). Artykuł pokazuje Profesora w okresie, kiedy rozpoczęła się jego podziemna działalność obywatelska. Kielanowski zostaje w 1975 r. współautorem Listu 59 – podstawowego manifestu polskiej opozycji antykomunistycznej. Programu żądającego wprowadzenia wolnych wyborów do Sejmu, obrony praw i wolności sumienia, religii, nauki i zniesienia cenzury. W 1976 r. zostaje członkiem Komitetu Obrony Robotników działającego na rzecz osób prześladowanych i inspirującego powstawanie niezależnego społeczeństwa obywatelskiego. Przedmiotem zainteresowania autora artykułu jest też działalność Profesora w latach 1969–1976 na rzecz obrony autonomii i samorządności nauki i środowiska naukowego, szczególnie Polskiej Akademii Nauk, i reakcja Akademii na podejmowane przez Kielanowskiego działania opozycyjne.